‘Begin de dag met een dansje,
begin de dag met een lach.
Want wie vrolijk kijkt in de morgen,
die lacht de hele dag,
jaaa, die lacht de hele dag!’
Kut, mijn wekker gaat. Ik draai mijn zware, ongemotiveerde lichaam om naar de richting waar het geluid vandaan komt. Uit principe weiger ik mijn nog dikke ogen te openen en tast de hoek van mijn bed af, op zoek naar mijn telefoon. Ik weet inmiddels precies op welke knopjes ik drukken moet om het opstaan 9 minuten uit te stellen. Of 18 minuten. Of misschien wel 27. Ja, ik geef het toe, ik snooze. Sterker nog, alleen dat is al een ochtendritueel.
Maar zelfs ik kan het opstaan niet oneindig blijven uitstellen. Heel voorzichtig open ik een oog. Wantrouwig absorbeer ik het licht dat de zon door mijn witte rolgordijnen schijnt. Ik ben blij dat ik als student het geluk heb regelmatig langer op bed te mogen liggen. Het licht van de zon pept me op. In het donker opstaan is pas echt een verzoeking. Met tegenzin open ik ook mijn tweede oog. Ik ben me er terdege van bewust dat mijn wekker binnen nu en enkele minuten voor de laatste keer vandaag zal klinken. In mijn hoofd stel ik een to-do lijstje op, in de hoop dat ik met behulp daarvan mezelf zal kunnen overreden de daad bij het woord te voegen. ‘Kom op, Renee, je kan het! Stap uit je bed!’ … ‘Als je nu niet gaat, kom je te laat!’ … ‘Renee, als je nu niet uit bed stapt heb je geen tijd meer om te douchen.’
Ik sla mijn deken van me af en zwiep mijn benen naast mijn bed. Dan kijk ik in de spiegel. Mijn halflange bruine haar piekt alle kanten op. Alles in mijn gezicht is nog opgezwollen van de slaap. Ik frons. Trouwens, mijn lippen zien er wel goed uit zo, maar dat terzijde. Ik sta op en schuif mijn witte, donzige pantoffels om mijn voeten. Ik loop naar het luik van mijn zolderkamer en grijp in xe9xe9n beweging een handdoek mee. Mijn vlizotrap kraakt als ik naar beneden klim. Als een geoefende hiker daal ik de twaalf treden heel soepeltjes af. Ik slinger de handdoek om mijn trap en breng eerst eens een bezoekje aan de wc. Ik neem plaats op de nogal riekende studentenpot en lees het kalenderblaadje van de dag. We hebben een SEX scheurkalender. Wist u trouwens dat de penis van de Argentijnse eend in stijve toestand zo’n 20 cm bereikt? Dat is langer dan het beestje zelf is. En wist u, dat de huis-tuin-en-keuken teek penetreert met zijn neus? Erg leerzaam dus, ik kan niet anders zeggen.
Voor kerst heb ik van mijn vader een fm radio gekregen, voor onder de douche. Net iets voor mij, aangezien douchen een van mijn favoriete hobby’s is. Het gekletter op mijn hoofd, het warme water, letterlijk afgesloten van de buitenwereld; heerlijk ontspannend, al zeg ik het zelf. Beetje jammer dat wij nog steeds het voor oorlogse keteltje hebben dat tijdens de bouw van dit huis is gexefnstalleerd. Zoals gewoonlijk draai ik de heetwaterknop om tot hij niet verder kan en geef ik een klein, subtiel tikje tegen de koudwaterknop. Dat wordt weer lekkeer lauw douchen onder een pisstraaltje. En de radio? Die ontvangt alleen radio continu en radio noord…
Fris en fruitig schiet ik mijn kleren en maak ik een ontbijtje klaar. Wat ik maak is geheel afhankelijk van hoevaak ik heb gesnoozed. Maar in het gunstigste geval is dat een bakje yoghurt met crueslie en een gesneden elstar appeltje erdoor. Wij studenten krijgen de schijf van vijf heus wel rond! Maak je om mij geen zorgen, mama. Onder het genot van wat ochtend tv (of middag tv, met mijn levensttijl weet je het maar nooit) hap ik mijn kommetje leeg. Glaasje water erachteraan, en gaan met die banaan!
